تبليغاتX
از کران تا بی کران
 
از کران تا بی کران
 
 
 

رسم این شهر٬ غریب است٬ بیا برگردیم

قصد این قوم٬ فریب است٬ بیا برگردیم

یک نفر بود که ما دل به نگاهش دادیم

خنده اش سرد و عجیب است٬ بیا برگردیم

عشق٬ بازیچه شهر است ولی در ده ما

چهر‌ه ی عشق٬ نجیب است٬ بیا برگردیم

 |+| نوشته شده در  سه شنبه ششم اسفند 1387ساعت 3:50  توسط بیکران - حسنلو  | 

    هزار بار قسم خوردم که نام تو را 

                به لب نیاورم

          ولی قسم به نام تو بود.

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386ساعت 9:22  توسط بیکران - حسنلو  | 

دریای شورانگیز چشمانت چه زیباست!      آنجاکه باید دل به دریا زد همین جاست

در من طلوع آبی آن چشم روشن             یادآور صبح خیال انگیز دریاست

بیهوده می کوشی که راز عاشقی را        از من بپوشانی که در چشم تو پیداست

دور از نوازشهای دست مهربانت               دستان من در انزوای خویش تنهاست

                                                                                           (منزوی)

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 17:15  توسط بیکران - حسنلو  | 
کسی که در تنهایی زندگی می کند و از زاویه ای خاص می نگرد، زندگی

 و طرح های آن را به گونه ای می بیند که برای دیگران ناشناخته و مبهم

است. در نتیجه زبانش برای دیگران نامفهوم می گردد و حرفهایش نامربوط.

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 13:11  توسط بیکران - حسنلو  | 
چه گویمت که تو خود باخبر زحال منی               چو جان نهان شده در جسم پر ملال منی
چه گویمت که ز سوز درون چه می بینم             ز اشک پرس که من نیم غمّاز

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 12:34  توسط بیکران - حسنلو  | 

شیفته ی کمال باش، نه فریفته ی جمال. زیرا جمال

 هرقدر هم که دور از وصف باشد، فانی است. ولی کمال

 چیزی نیست که عامل دیگری بتواند آن را فانی کند.

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 12:16  توسط بیکران - حسنلو  | 
خواستم شرح غم دل بنویسم به قلم              آتشی در قلم افتاد که طومار بسوخت
اگر این داغ جگرسوز که در جان من است        بر دل کوه نهی، سنگ به فریاد آید
حال جگر ریش من و سوز دل شمع                  هرکس که نویسد به قلم خون بچکاند

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 11:57  توسط بیکران - حسنلو  | 
*زندگی مرگی است که برای میهمانی جهان آرایش کرده است.

*زندگی مرگی است که لباس مبدّل حیات پوشیده است.            

*زندگی مرگی است که دائم به وسیله ی اجل حضور و غیاب می شود.

                                                                               (عزیزی) 

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 10:18  توسط بیکران - حسنلو  | 

آنچه می بینم٬ نمی خواهم

وآنچه می خواهم٬ نمی بینم      

      دکتر شفیعی کدکنی         

 |+| نوشته شده در  شنبه هفدهم آذر 1386ساعت 9:22  توسط بیکران - حسنلو  | 
 

                اگر تنهاترین تنها شوم، باز هم خدا هست.

                       او جانشین  تمام نداشتن هاست.      دکتر علی شریعتی
                                 ------------------------------------------------- 
شـکسـت عهـد مـودّت نگار دلبنـدم            بـریـد مهـر و وفا، یـار سـست پــیــونـدم
تطاولی که تو کردی به دوستی با من        من آن به دشمن خونخوار خویش نپسندم
اگر چه مهر بریدی و عـهد بشکستی         هنـوز بر سر پـیمـان و عـهـد و سـوگـندم
                                                                      شعر سعدی، اجرا شده توسط استاد شجریان
                                --------------------------------------------
             وقتی که بود، نمی دیدم ----- وقتی می خواند، نمی شنیدم


                    وقتی دیدم، که نبود ---- وقتی شنیدم، که نخواند        

 |+| نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم آذر 1386ساعت 22:3  توسط بیکران - حسنلو  | 
 
  بالا